De uit Los Angeles afkomstige Dam-Funk begon zijn carrière in de jaren 1990 als sessiemuzikant voor gangsta rappers zoals Dr. Dre en Nate Dogg.
Hij beweert op zoek te gaan naar de toekomst van de funk, maar op zijn debuut Toeachizown (spreek uit als: to each his own) greep hij expliciet terug naar de synthfunk van de vroege eighties (zie: Prince, Cameo…). Geen laptops voor Dam-Funk dus: hij prutst liever aan analoge synthesizers, aan oude drumcomputers en vocoders. Maar door resoluut te kiezen voor een instrumentale, minimalistische sound en een structuur die aanleunt bij nieuwe muziekgenres zoals dubstep, stuwt Dam-Funk zijn muziek inderdaad de toekomst in. Plots heten de referenties Flying Lotus en Hudson Mohawke. Een schizofreen beestje, maar over heel de lijn sexy en charmant.